من نيز بر آنم كه همه خلق بر آنند

اهل نظر آنند كه چشمي به ارادت

با روي تو دارند و دگر بي بصرانند

هر كس غم دين دارد و هر كس غم دنيا

بعد از غم رويت غم بيهوده خورانند

ساقي بده آن كوزه قمخانه به درويش

كانها كه بمردند گل كوزه گرانند

چشمي كه جمال تو نديدست چه ديدست

افسوس بر اينان كه به غفلت گذرانند

تا راي كجا داري و پرواي كه داري

كز هر طرفت طايفه اي منتظرانند

اينان كه به ديدار تو در رقص مي ايند

چون ميروي اندر طلبت جامه درانند